de Wijkwebsite voor Nijmegen-Oost

Column: leeg

Door René van Onna

?Kun je misschien even vijf minuten je mond houden?, zegt m?n vriendin nogal kribbig. Ik ben druk en als ik druk ben, denk ik vaak hardop.Ik praat eigenlijk altijd in mezelf. Dat ziet er vreemd uit voor een buitenstaander en is irritant voor degenen die in je directe omgeving verblijven. Maar mijn hoofd zit overvol. En het wordt langzaamaan tijd, dat alle activiteiten waarmee ik doende ben op een laag pitje worden gezet. Sterker nog: ik moet er eens helemaal mee stoppen, want m?n hoofd loopt over. ?De cassette is vol?, zo sprak een oud-collega van me. Hij is al een tijdje de dienst uit, want wie praat er nu nog over cassettes? Ik kan m?n gedachten niet meer goed ordenen, alles loopt door mekaar heen, daar bovenin. Ik reageer op alles wat ik zie of hoor. En dat zijn vaak hele onbelangrijke dingen,waaraan geen energie moet worden besteed, maar toch...
Ik rijd in een prachtig voorjaarszonnetje naar het tankstation en kom onderweg een gigantisch aantal wielrenners tegen. ?Ze moeten zo nodig weer op het fietsje klimmen,die kale, grijze en/of dikbuikige mannetjes met hun Rabobankpakjes aan?, erger ik me.
?Bah, kinderachtig?. Ik vermoed in hen bijna altijd een lid van het management van een middelgrote non-profitorganisatie. Nog een voorbeeld.  Ik zit lekker in m?n tuintje op een rustige zondagochtend en hoor een electrische kantknipper. Enige uren later besef ik, dat de ijverige tuinier een poging heeft ondernomen zijn dertig vierkantemeter grote gazon geheel met de strimmer te kortwieken.Ik krijg die ergernis op dat moment niet uit m?n systeem. Ik ben op zo?n moment boven m?n theewater. Niet gezond, maar da?s makkelijk gezegd.
Ik vertel u er nog even bij, dat ik al die hiervoor beschreven voorvallen aan het kladpapier heb toevertrouwd tijdens de rust van de championsleague-finale tussen Juventus en AC Milan. De drank deed m?n pen als een razende over het papier krassen. Alsof hij wilde zeggen: ?gooi het er maar eens uit, jongen, niets vergeten asjeblieft!? tijdens het penalty?s nemen voorspelde ik hardop of hij erin zou gaan, ja of nee.
Kortom: de komende twee maanden even geen voetbal meer, geen clubblad, geen wijkkrant en dan maar proberen de accu op te laden voor het nieuwe seizoen. M?n hoofd moet leeg en door het schrijven van deze column lukt dat weer voor een klein stukkie. Weet je wat ik denk dat ik ga doen de komende periode? Ik zal het u vertellen. Iemand zei ooit: wat is gelukkig zijn? Dat is het heel druk bezig zijn met volstrekt onbelangrijke dingen. En dat is nu precies wat ik ga proberen de komende tijd. Prettige vakantie!