de Wijkwebsite voor Nijmegen-Oost

Dec - column

Winterse buien

Door Anne-Marie Kirch

Sneeuw, het sneeuwde al in november dit jaar.
Sneeuw, het heeft iets magisch, iets waar ik elk jaar weer blij van wordt. Grote witte vlokken dwarrelen om me heen. Ik krijg de neiging om te springen, te dansen en te huppelen....wat maakt sneeuw in een mens los? Waarom voel ik me zo anders als het sneeuwt.....ik heb er geen verklaring voor.

Of toch wel?? Is het omdat je je ineens zoveel bewuster wordt van de wereld waarin we leven. Niets is vanzelf-sprekend, stel dat het nooit meer sneeuwt?  Ik word nu al droevig bij die gedachte. Sneeuw maakt het kind in je los. Ik heb altijd de neiging om meteen met sneeuwballen te gaan gooien....ik weet niet waar dat precies vandaan komt, waarschijnlijk omdat ik alle balsporten leuk vindt en nu naar hartelust de sneeuw als tennisballen door de lucht kan laten zoeven... Mijn vrienden hebben het vaak aan de lijve mogen ondervinden....gelukkig zijn het nog steeds mijn vrienden!

Wat kan je nu het beste doen als het sneeuwt? Juist ja, een heerlijke sneeuwwandeling maken. Dat heb ik dus ook gedaan. Wij hadden cafe Jos als doel, wist u overi-gens al dat ?Meesterschenkerij Jos? dit jaar de beste kroeg van Nederland is geworden (bij deze proficiat!). Alle inwoners van Oost zullen het met me eens zijn, als er een kroeg in Nijmegen Oost deze onderscheiding. verdient, dan is het Jos. Want wat kan je je nu meer wensen als je een biertje gaat drinken? Een assortiment dat zo groot is dat je eigenlijk niet kan kiezen.....Maar gelukkig is daar de ?Gelagkaart? zodat het kiezen je iets gemakkelijker wordt gemaakt. Aardige bediening achter de bar en een prima sfeer. Kortom, alle ingrediënten voor een relaxed avondje uit in je eigen wijk.

Maar goed, sneeuw daar hadden we het over. Vorige week is er een sneeuwuil gezien op Texel, een unieke ervaring schijnt. Het was vijf  jaar geleden dat er in Ne-derland een sneeuwuil is gespot. De vogelaars waren massaal naar de wadden getrokken om deze unieke ge-beurtenis vast te leggen op de gevoelige plaat.  Ik vond vogelaars altijd een beetje ?vreemde vogels? maar hoe meer ik me in de wereld van de vogels verdiep, hoe leu-ker ik het vind. De uitdaging om een ?vreemde vogel? te spotten heeft mij ook gegrepen. Ik fietste laatst terug naar Nijmegen van een wandeling in de Ooij. Ik had mooie foto?s gemaakt van de Konikspaarden toen ik ineens een roofvogel zag zitten op een paaltje. Ik stop, doe geruisluis mijn tas af, pak mijn fototoestel en zoom in en .....weg is de vogel, ik balen! Zo?n kans krijg ik nooit meer! Maar goed, ik fiets een stukje verder, zie ik weer een vogel op een lantaarnpaal zitten en realiseer me te laat dat dit dezelfde buizerd is die ik net heb ge-spot...al mijmerend kijk ik hem na als hij voor me neus wegvliegt.....