de Wijkwebsite voor Nijmegen-Oost

Onze wijkavond!

Woensdag 15 juni is het dan zover: net als alle andere wijken in Nijmegen krijgt ook Nijmegen-Oost haar Nijmegen 2000 Wijkavond, georganiseerd door De Gelderlander.

Door Erik van Huizen, Eric Hendriks en Mira Tax

Hoewel in een eerder stadium een verkeerde datum voor de Wijkavond genoemd was, valt de schade mee — slechts twee buurtbewoonsters stonden een maand geleden voor een uitgestorven wijkcentrum Daalsehof. Ze laten zich echter niet ontmoedigen: deze keer staan ze opnieuw als eerste voor de deur. Niet zozeer aangetrokken door debat of wijkprijs ("wordt die dan uitgereikt vanavond?"), als wel vanwege het aangekondigde vermaak: "We zijn hier voor het soaptheater!"

Debat en amusement

Een steelse blik op het programma van de avond leert ons dat er een gevarieerd gezelschap voor de microfoon komt. Debatten over het Limosterrein, zorgcentra, cultuur en sport. Amusement met het Soaptheater. En natuurlijk de uitreiking van de wijkprijs.

Een matig gevuld Daalsehof (een wat tegenvallende vertegenwoordiging van een wijk van meer dan 25.000 mensen) wacht nieuwsgierig het programma af. Een van de presentoren probeert het wachten wat te veraangenamen door een kleine steekproef te houden naar ideeën voor de grootse Nijmegenaar aller tijden.

Maar voordat / feurdat het serieuze werk van start gaat zorgen Leo van Stijn en zijn Soaptheater voor de vrolijke noot. Eerst met Nimweegse les: kiek wa ruit muir mien siguir die is hoas uut / ik heb soen durst de leste daoge. En daarna met een fris startlied.

Zorgcentra

Het debat start met twee zorgcentra. Gerard van de Linden (Margriet) en Jan Penninx (Nijeveld) geven, zo nu en dan geprikkeld door debatleider Rob Jaspers, een kijkje in de keuken van hun verpleeghuis. Rode draad in het gesprek vormt het collectieve maatschappelijke onvermogen om in een tijdsbestek van een kwarteeuw een noodzakelijke modernisering en nieuwbouw voor beide verpleeghuizen te realiseren. Ondanks alle inspanningen tot nu toe is de schop nog steeds niet in de grond gestoken. Beide zorgmanagers blijven echter positief. In de eerste helft van 2006 moet het dan echt gaan lukken. Bewoners krijgen dan een aan deze tijd aangepast verblijf (meer ruimte en privacy!). Daarnaast zal een grotere ?interactie? met de buurt plaatsvinden, niet alleen op zorggebied (bijv. Huisartsenpost, alarmeringsdiensten, fysiotherapie), maar ook op andere gebieden. Van der Linden wil niet concurreren met de plaatselijke horeca, maar vindt het wel leuk als buurtbewoners zomaar bij hem een kopje koffie komen drinken.

Limoskazerne

Het tweede onderwerp van gesprek vormt de toekomst van de Krayenhoffkazerne op het Limosterrein. Het gebouw, dat eigendom is van Woningcorporatie Portaal, krijgt een culturele bestemming en zal ruimte gaan bieden aan 30 kunstateliers, een grand café en oefenruimtes voor bands. Omdat er nog geen overleg heeft plaatsgevonden tussen de verschillende ?uitbaters? van het gebouw, lijkt de Wijkavond een prima gelegenheid om eens met elkaar van gedachten te wisselen. Helaas blijken de vertegenwoordigers van het café en van de ateliers niet aanwezig te zijn, zodat er een tweegesprekje plaatsvindt tussen journalist Jaspers en een representant van Stichting Promotie Amateurmuziek Nijmegen (PAN), die de muziekruimtes zal gaan beheren. Hij kan ons alvast melden dat de huurprijs van de ruimtes relatief laag gehouden zal kunnen worden: naar verwachting zal die 80-90 euro per maand zijn. Bands kunnen voor dat bedrag wekelijks repeteren. Bovendien zal er apparatuur beschikbaar zijn en is er opslagruimte voor eigen materiaal. Op de vraag of er geen geluidsoverlast zal zijn van de 90 bands die in de kazerne terecht kunnen, stelt PAN dat er een goede isolatie zal komen doordat de ruimtes dubbelwandig zullen worden, vergelijkbaar met het idee van de thermosfles.

Wintertuin

Tijd voor een luchtiger programma-onderdeel. De Wintertuin organiseert in het kader van Nijmegen 2000 een verhaalwedstrijd en tijdens de Wijkavonden krijgen deelnemers de kans om hun verhaal voor te lezen. Ditmaal komt Amadou uit Mauretanië aan het woord. Hij woont al 30 jaar in Nijmegen en desgevraagd noemt hij ?de Waal? als de eerste Nederlandse woorden die hij onthouden heeft over Nijmegen. Zijn verhaal over de Vierdaagse geeft een mooi beeld van de verschillende manieren waarop mensen lopen en eindigt met het welgemeende advies om vooral goed voorbereid aan de wandeltocht te beginnen.

Sportbestuurders

Nadat de laatste noten uit de kelen van het Nijmeegs soap theater zijn gerold - ze bezingen ondermeer het gebied tussen Berg en Dalseweg en Tooropstraat en eindigen met een overvalste meezinger-is het de beurt aan de bobo?s van de sportverenigingen rond de d?Almarasweg in Brakkenstein, die discussiëren over de kansen voor onderlinge samenwerking.

Een voorstelrondje geeft een eerste indruk van de verenigingen. Het Gymnasion blijkt iedere week 8.000 tot 10.000 sporters te trekken. Tennisvereniging Quick heeft 625 leden en zit nog te dubben welk type baan ze moeten leggen. Voetbalvereniging Orion heeft 700 leden en is nog niet tevreden over de 3,5 velden die men kreeg toebedeeld: het ideaal is vier volledige velden. Korfbalvereniging Noviomagum voorziet lichte problemen in het delen van het kunstgrasveld met de Hockeyclub Nijmegen (NMHC). De ongesubsidieerde hockeyvereniging heeft 1400 leden en verwacht binnen een aantal jaren door te stomen naar de 1800. Het ultieme doel van de vereniging is van Nijmegen een hockeybolwerk te maken. Nijmegen Atletiek denkt ook fors te kunnen groeien. Binnen twee jaar moet de teller met ongeveer 200 stijgen naar 1500 leden.

Samen

Waar ligt de kans tot samenwerken?, is de vraag die de verschillende vertegenwoordigers van de verenigingen krijgen voorgeschoteld. De hockeyers zien wel wat in een gezamenlijke financiële en ledenadministratie en in gemeenschappelijk onderhoud.

Orion denkt iets samen te kunnen doen met de tennissers. ?We denken dan bijvoorbeeld aan zomertennis. De voetballers kunnen dan als de competitie stilligt een balletje slaan.?

Volgens de atletiekvereniging is er wellicht behoefte aan kinderopvang en naschoolse activiteiten.

De verenigingen geven toe dat van enig overleg over samenwerking nog geen sprake is geweest. Ze zijn wel bij elkaar geweest om te praten over de bedreigingen. ?Nu wordt het tijd om te praten over de kansen?, vindt de Orionner.

Paul Depla, wethouder van sport, stelt de verenigingen tienduizenden euro?s in het vooruiticht als ze meer gaan samenwerken. Volgend jaar zouden de verenigingen 50.000 tegemoet kunnen zien, ondermeer voor het betalen van de onroerendezaakbelasting. De clubs krijgen 30.000 euro als ze de accommodaties gezamenlijk gaan beheren en onderhouden.

Wijkprijs

En dan is het eindelijk tijd voor hét moment van de avond waarop menigeen heeft gewacht, al dan niet met een voorbereide dankspeech: de uitreiking van de wijkprijs.

Op elke wijkavond looft De Gelderlander drie wijkprijzen uit aan mensen, instellingen, organisaties en verenigingen met hart voor de wijk.

De winnaar is de persoon of organisatie die zich het meest verdienstelijk heeft gemaakt en bijdraagt aan de leefbaarheid in de wijk.

Voor de wijkprijs van Nijmegen-Oost waren drie kandidaten genomineerd. De Wijkwinkel aan de Daalseweg wordt geroemd als één van de oudste vrijwilligersinitiatieven van Nijmegen — Oost. De Wijkwinkel functioneert sinds 1978 als een servicepunt voor bewoners. Vorig jaar stapten er 2323 bezoekers binnen. De acht vrijwilligers en de vaste kracht helpen bezoekers aan informatie over allerlei buurtprojecten, bij het invullen van formulieren en het schrijven van brieven. De Wijkwinkel is dé vraagbaak op het terrein van sociale zekerheid en huisvesting. Bovendien biedt de winkel vergaderruimte aan groepen waaronder deze krant. De tweede kandidaat is Drumfanfare de Stefaantjes. De Stefaantjes zijn al bijna een halve eeuw trouw aan de wijk. Ze zorgen letterlijk en figuurlijk voor muziek en dus vrolijkheid in Oost. Om de vereniging, die uitsluitend jeugdleden heeft, draaiende te houden staan altijd oudere niet-leden klaar. Tenslotte is het project Jasmijn genomineerd. Volgens de jury heeft Jasmijn zich in korte tijd bewezen als een sterke, bindende kracht op de Limos. Tientallen vrijwilligers zorgen voor een trefpunt van allochtone en autochtone kinderen (en ouders). Asielzoekers, kinderen van de Muze en Spoorbuurt trekken bij Jasmijn als goede vrienden met elkaar op.

En de winnaar is... het project Jasmijn.

De trotse winnaars nemen beduusd de prijs van 700 euro in ontvangst van jurylid Jan van der Meer. "Met het geld willen we iets terugdoen voor onze ruim 50 vrijwilligers" aldus Mireille ten Barge, sociaal-cultureel werkster bij Tandem en woordvoerster van Jasmijn. Het feestelijke moment wordt een beetje overschaduwd door slecht nieuws: per 1 augustus a.s. moet Jasmijn haar huidige pand op het Limosterrein verlaten en staat de vereniging dus op straat. Mireille: "Er is vooralsnog geen oplossing bekend. We zouden graag het Theehuis gebruiken maar we weten niet of dat kan".

En hiermee komt de wijkavond aan haar einde. De twee buurtbewoonsters van het eerste uur van die avond zijn dan allang vertrokken: "We goan na bute want het ies woarm!