de Wijkwebsite voor Nijmegen-Oost

Reacties op kunstwerk Limos

In de wijkkrant van Mei plaatsten we een oproep om te reageren op het kunstwerk op het Limosterrein. We ontvingen onderstaande reacties. De foto?s zijn gemaakt door Piet en Rita Elands

Reactie van Hannie Kunst, wethouder van Cultuur
?In de vorige wijkkrant las ik het artikel Limos? Leed. Daarin stonden ook enkele kritische passages over het toekomstige kunstwerk op de Limos en een oproep aan omwonenden om te reageren in de volgende wijkkrant. Over smaak valt niet te twisten. Maar om een verkeerde indruk weg te nemen over de totstandkoming van het kunstwerk, zou ik graag reageren met een beschrijving van het opdrachtproces en een uitleg over het ontwerp.
Het proces
In het verleden is door de gemeenteraad besloten een bedrag uit het kunstbudget te bestemmen voor een kunstopdracht op de Limos. Het college van burgemeester en wethouders voert dit besluit uit en laat zich daarbij adviseren door de Commissie Beeldende Kunst. Hierin zitten externe deskundigen op het gebied van beeldende kunst en medewerkers van Bureau Stedenbouw van de gemeente.
Omdat bij de inrichting van de Limos sprake was van een interactief proces werd ervoor gekozen ook in het kunstproject samen met bewoners op te trekken. Er werd een werkgroep ingericht, waarvan de leden werden geworven via de Verenigingen van Eigenaren en via het Platform Limos. In gezamenlijkheid met commissieleden werd de opdracht geformuleerd, werd de kunstenaar gekozen en werden de verschillende ontwerpfasen beoordeeld. Ook de locatiekeuze en het idee over het gebruik maken van een fragment van het studentenhotel vonden binnen dit verband plaats.

Het ontwerp
Het ontwerp vindt zijn oorsprong in de Limos zelf, die erg veranderd is. Het was een gebied waarvan je vroeger de buitenrand kende maar waarvan je het binnengebied alleen maar kon vermoeden. Het gebied is nu bewoond en is daarmee openbaar en toegankelijk geworden voor iedereen. Je zou kunnen zeggen: de Limos had eerst vooral een ?buitenkant? maar kreeg langzamerhand meer ?binnenkant?. 
De kunstenaar Giny Vos wil deze verandering tot uitdrukking brengen in een object dat twee tegengestelde verschijningsvormen heeft. Ze stelde voor een ?folly? voor de Limos te ontwikkelen. Dat is een beeld, dat iets vertelt over de plek. Ze bedacht een constructie die er overdag als bouwsel uitziet, maar waaruit ?s avonds een interieurtekening tevoorschijn komt. Deze tekening wordt opgebouwd uit strakke lijnen met LED-verlichting. Het stoere en stevige uiterlijk van overdag vormt een contrast met de ijle en sfeervolle lichttekening in de avond. 
Tijdens een bezoek ter plekke bepaalde de werkgroep dat de uiterste hoek van het studentenhotel een optimale positie voor het kunstwerk is, waar het de entree van het park aan de Postwegzijde markeert. Daardoor ontstond de gedachte om - in alle eerlijkheid: ook vanwege budgettaire redenen! - te onderzoeken of gebruikmaking van een rest van dit hotel denkbaar was. De ruïne van nu vormt dus alleen de constructieve basis voor het kunstwerk. Het uiterlijk zal drastisch anders zijn en in geen enkel opzicht het oude studentenhotel in herinnering brengen.
De Limos is een gebied met een bijzondere geschiedenis. Op allerlei manieren is geprobeerd om dit terrein met verwijzing naar (en met gebruikmaking van) de voormalige situatie een geheel eigen karakter te geven. Het kunstwerk sluit aan bij dat uitgangspunt. De letterlijke gebruikmaking van een paar resten van het pand binnen een totaal nieuwe compositie past bij de Limos-filosofie, waarin het ?oude? wordt gebruikt als richting voor de ontwikkeling van het ?nieuwe?.?

Reactie van Louise Claessen, Johan Oosterman, Lia Schalkwijk, leden van de commissie kunstopdracht Limos.
Drie jaar geleden betrokken de eerste bewoners hun appartementen op het Limosterrein. Wie een beeld wilde krijgen van de mooie woonomgeving die hier zou ontstaan had heel wat verbeeldingskracht nodig: bouwketen, zandhopen en soms moeilijk begaanbare paden bepaalden het uitzicht. Wij behoorden bij die bewoners en verheugden ons, net als iedereen, op het aangename park en de fraaie omgeving die rond onze huizen zou ontstaan. Toen kort nadien via verschillende bewonersverenigingen mensen zijn gevraagd toe te treden tot de commissie voor een kunstopdracht op het Limosterrein, hebben we meteen ingestemd. We geloven dat kunst kan bijdragen om het eigene van een gebied te benadrukken. Wij waren dus blij dat de gemeente middelen had gereserveerd voor kunst op Limos. In de loop van 2005 zijn we aan de slag gegaan en hebben we ons met de andere leden van de commissie georiënteerd op wat er mogelijk zou zijn. We hebben kunstenaars geselecteerd die werk maken waarvan wij onder de indruk waren en ervaring hebben met kunstwerken voor grote openbare ruimten en gebieden. Ze zijn uitgenodigd om met plannen te komen, waarbij ze natuurlijk rekening moesten houden met het terrein.
Toen maanden later de ontwerpen gereed waren, zijn de kunstenaars uitgenodigd deze toe te lichten. De commissie was unaniem van mening dat het ontwerp van Giny Vos spannend en veelbelovend was en dus wat ons betreft uitgewerkt zou moeten worden. Ze was van plan een werk te maken dat de metershoge contouren van een kamer laat zien, met daar binnenin meubels van neonverlichting: ?de verlichte kamer?. Het zou ook in het donker een baken zijn op een mooie plaats van het grote Limosterrein. Het afgelopen najaar hebben we, met het ontwerp in gedachten, het hele terrein nog eens verkend. De hoek waar toen nog het studentenhotel stond, was volgens alle leden van de commissie en de kunstenaar de geëigende plaats voor het kunstwerk. En terwijl we de plek nog eens goed bekeken, ontstond het idee om ?de verlichte kamer? uit te zagen uit de resten van het te slopen gebouw: een gedeelte van het massieve studentenhotel wordt daardoor een heel open kunstwerk, het wordt van een gebouw waar mensen woonden tot een ?folly?, een bouwwerk dat vooral bedoeld is om de ruimte te versieren, als plek om naartoe te lopen, en, aldus Giny Vos, als ?piece of conversation?. Al voordat het werk gereed is, is het in elk geval tot gespreksonderwerp geworden.
De afgelopen maanden is er heel wat te doen geweest over het Limosterrein dat nog steeds op allerlei plaatsen de aanblik van een braakliggend terrein heeft. De aangeplante bomen in het park zijn boompjes, het gras groeit moeizaam en wordt op verschillende plaatsen steeds weer omgeploegd en belangrijke voorzieningen ontbreken nog steeds. Wij vinden dat net zo spijtig als alle bewoners. Maar juist daarom zijn wij gelukkig met ?de verlichte kamer? van Giny Vos, het kunstwerk dat het Limosterrein nog herkenbaarder maakt voor bewoners, omwonenden en voorbijgangers. Het is bedoeld als bekroning van het ?Limosproject? en vormt zeker geen excuus voor een nog niet voltooid Limosterrein. Wat ons betreft komt het pas echt tot zijn recht in een mooi, goed ingericht en aangenaam stadslandschap.