De Wijkwebsite voor Nijmegen-Oost

Blikvanger: Rembrandstraat

Nog niet zo lang geleden - na de laatste vierdaagse, maar nog voor de verzengende hitte - werd een stuk Rembrandtstraat op een rustige ochtend opgebroken. Althans een klein vierkant naast de openbare weg. Er werd daar een keurig gat gegraven en iedereen was natuurlijk meteen bloednieuwsgierig wat de bedoeling van daarvan zou zijn.

Door Seph Schreurs 

Het had hoogstwaarschijnlijk iets te maken met de alweer bijna vergeten aankondiging van de voorgenomen bouw van het appartementencomplex met de bijzondere naam “Rembrandthof”. Maar de afmetingen van het kort daarop verrezen gevaarte deden niet direct denken aan een dergelijk ontwerp. Eerder een raamloos kabouterhuisje. Toch dacht ik meteen: ziedaar, een blikvanger! En bovendien al ras voorzien van een heuse bliksemflits. Korte tijd later kwamen vervolgens enkele heren sleuven graven, die via een rechte hoek in de richting van de oude garage liepen. Waarna er een heel ingewikkeld geknutsel plaatsvond om een verband te leggen tussen oude en nieuwe kabels. Bij nadere beschouwing kwam ik tot de ontdekking, dat aan het eind van die kabel een uitbouwtje aan de achterkant van de garage zat met een plaatijzeren deur, waarop de bekende waarschuwing “Hoogspanning! Levensgevaar!”.

En omdat die rijkelijk van enorme klinknagels voorziene deur een nogal antieke indruk maakte zullen ze de stroomvoorziening daar wel weggehaald hebben. Waaruit je weer zou kunnen concluderen, dat de bouwval wellicht binnen niet al te lange tijd tegen de vlakte gaat.  En jawel: op een van die oververhitte dagen stond daar opeens een joekel van een blikvanger. ’t Eerste dat in het oog valt als een argeloze automobilist in paniek een uitweg zoekt via de Rembrandtstraat om alsjeblieft niet in de -nu nog - doodlopende Heydenrijck-straat te stranden. Zeker momenteel (eind augustus) een heel strategisch gekozen plek om een gigantisch bord met kennisgeving van de op handen zijnde gebeurtenissen neer te poten. Vast een voorproefje van hoe het aanzicht van deze mooie straat bedorven kan worden.  Een van de hoogste planken laat weten dat medio november met de bouw wordt begonnen. Dat lijkt voorlopig nog ver weg, maarrrr… eerst zal er toch nog gesloopt moeten gaan worden. En als al het puin dan tenslotte afgevoerd is? Zou er dan nog onderzocht worden of de grond wellicht vervuild is met bijvoorbeeld zware metalen en/of afgewerkte olie? Daar moet je toch niet aan denken!? Want dat betekent dan weer eerst afgraven en dan nog eens vervangen met schone grond.  We schrijven ondertussen alweer drie september en sinds maandagmorgen is een grote knabbelaar (vergeef me dat ik de technische benaming niet weet) heel voortvarend doende om steeds meer hapjes van de oude garage te nemen. Het eerder genoemde stroomhuisje bestaat al niet meer, evenals de voormalige showroom. Zo’n 28 jaar geleden zaten daar nog grote etalageruiten in en je kon je voorstellen, dat daar ooit van die mooie, glimmende T-Fords hebben gestaan. Overigens valt het op, dat de heren slopers werkelijk een minimum aan herrie produceren. Netjes! Van ons - als buurtbewoners - mag het hele proces zo gladjes verlopen.  Nog een vraag: moet er vervolgens niet nog eens even onder die grond worden gezocht naar tot nog toe niet ontdekte Romeinse dakpannen, potscherven e.d.? En wat, als er dan ook nog een vergeten hoekje van dat eeuwenoude amfitheater te voorschijn komt; zoiets dient dan natuurlijk weer op z’n minst in de bestrating te worden aangegeven! Of kan misschien voor een volgende eeuwigheid permanent zichtbaar worden, zoals ze dat bij het Casino hebben opgelost.  Nog maar tweeëneenhalve maand te gaan voordat men wil gaan bouwen. We hopen voor de “grafelijke bouwer” dat dit zal lukken; anders loopt zijn planning in het honderd.