De Wijkwebsite voor Nijmegen-Oost

Column: Jip en Janneke

Door Eric Hendriks

Wat zou ik toch graag werken in mijn eigen wijk. Gewoon te voet naar de zaak. Tussen de middag lekker naar huis om boterhammen te eten. Geen uren meer onderweg van en naar werk. Maar lekker met de fiets. Net zoals de vader van Jip of Janneke in de tijd dat Nederland er nog heel anders uitzag. Met een ijscoman op de hoek van de straat. "En daar komt Jannekes vader aan. Op de fiets. Hallo, roept hij. Willen jullie een ijsje? Asjeblief, zeggen Jip en Janneke, heel zoet." Terug naar de harde werkelijkheid en naar het moment waarop de bovenstaande bespiegelingen ontstaan. Maandagmorgen, op weg naar Driebergen met de auto. Op de A15 bij Nijmegen hoor ik het al: ‘8 km file bij Ede’. Ik besluit ter plekke af te slaan om in Elst de trein te pakken; deze gaat toch rechtstreeks en stopt in Driebergen? Helaas. In Arnhem overstappen op Intercity. In vliegende vaart naar Driebergen, of beter gezegd, voorbij Driebergen: de trein blijkt daar alleen op zondag te stoppen. Door naar Utrecht en daar de stoptrein terug. Ik arriveer om 9u45 ter plekke. Dinsdagochtend, weer op weg naar Driebergen. Nu meteen maar met de trein. Op perron 1 drommen mensen. De trein naar Driebergen heeft een vertraging van 30 minuten. Dan maar in een andere trein naar Arnhem. ‘Goedemorgen dames en heren, u bevindt zich in de stoptrein naar Arnhem. Wij wachten nog op de machinist’. Ik arriveer om 10u in Driebergen. Jannekes vader heeft dit vast niet meegemaakt. Nee, lekker werken in de buurt waar je woont. Boterhamtrommeltje  met elastiekje achter op de fiets. Een levendige en afwisselende wijk waarin zowel gewoond als gewerkt wordt. Ik kan zo nog wel even doorgaan.  Dan gaat me een lichtje op. Zou dit de taal zijn waarmee de gevestigde politieke partijen Pim Fortuyn weerstand willen gaan bieden? In de veel geroemde “Jip en Janneke taal”?  Terug naar een wereld zonder files, zonder wachtlijsten en zonder criminaliteit? En met voldoende machinisten? Of zien ze ons als kiezersvee die al die moeilijke woorden toch niet begrijpen. Net zo als de verslaggevers tijdens de Olympische Winterspelen die menen dat ze de simpele engelse zinnen van buitenlandse sporters nog eens voor de simpele kijker thuis moeten vertalen! Wat mij betreft mogen politici best Jip en Janneke taal gebruiken. Als ze dan ook maar zorgen dat we er een Jip en Janneke wereld voor terugkrijgen