Door Eric Hendriks
"Oktober Was Warmste Maand Ooit" kopte onze grote broer De Gelderlander enkele weken geleden. Wat hebben we hiervan genoten! Dat is, van de warmte, niet zo zeer van dit bericht zelf Traditionele herfstdepressiegevoelens gingen vooralsnog aan ons voorbij, zonnebankcentra draaiden daluren en het was immer blauw boven onze straat. Er gingen zelfs geruchten dat dit jaar de herfst zou wegblijven!
En ik kan in november nog steeds buiten de was ophangen - met de zekerheid dat ie dan ook snel droog is. Iets dat me goed uitkomt aangezien mijn wasdroger al een hele tijd kaduuk is. Hij draait wel maar droogt niet meer, het verwarmingselement doorgebrand? Telkens als ik denk "het wordt nu echt slecht weer, laat ik nu maar eens de reparateur bellen" dan breekt er wel weer een zonnige herfstdepressie aan. Kan ik wéér met die volle wasmand de keldertrap op om de schone was buiten te hangen! Houdt het dan nooit eens op?
Het heeft natuurlijk wel zn voordelen, deze traditionele, non-technologische en niet-electronische wijze van was drogen. Zo slijten mijn tere zakelijke overhemden een stuk minder. En lever ik op deze manier mijn eigen kleine bijdrage aan een beter milieu. Last but not least, dit ouderwetse handwerk kost wel wat meer tijd maar het verbindt me meer met het stof der aarde, zeg maar met Moeder Natuur. En dat voelt óók goed, zo nu en dan. Maar ja, meteen de schone was zo uit de wasmachine in de droger proppen heeft ook zijn charme.
Maar wat te doen? Mijn gebruikelijke rationele afweging maar weer? Of geef ik nu meer ruimte aan de minder gebruikelijke besluitvormingstechnieken, die meestal tegen elke vorm van logica ingaan? Bijvoorbeeld door van de veronderstelling uit te gaan dat de oplossing vanzelf wel komt aanwaaien?
Terwijl ik buiten in de weer ben met natte T-shirts en wasknijpers hoor ik binnen Stef Bos zingen over een nieuwe dag: " dat wat was moet in wat komt verdwijnen ".
Als dit geen overduidelijk teken is vóór een snel herstel van mijn wasdroger! Ik bel direct de reparateur.