De Wijkwebsite voor Nijmegen-Oost

Feest brengt bewoners Limos en Spoortbuurt nader tot elkaar

‘We willen vanmiddag op een ongedwongen manier met elkaar kennismaken.’ Met deze woorden opende Patricia Stevens van de bewonersorganisatie Op de rails uit de Spoorbuurt, zondag 12 juni het feest voor oude en nieuwe bewoners op en rond het Limosterrein. Zij deed dit samen met Joop, de oudste bewoner van Limos. Hij werkte 32 jaar als burgerambtenaar op de voormalige luchtmachtbasis. Hij wist uit zijn geheugen te vissen dat Limos staat voor Luchtmacht Instructie Militaire OpleidingsSchool.

Door Erik van Huizen

Patricia doet tussen de muziek, dans, zang, cabaret, het aanbrengen van tattoos en het vlechten van kinderkapsels haar verhaal. ‘Op de rails heeft het initiatief genomen. Het eigenlijke idee komt van Desiré uit de Dunckerstraat. Zij heeft het één en ander op papier gezet en de gemeente vond het een goed idee. Vervolgens hebben we samen met de nieuwe bewoners van Limos, vooral die van centraal wonen, de dag voorbereid.

De eerste reacties uit de buurt zijn volgens Patricia goed. ‘Ik denk dat de ontmoeting geslaagd is. Er kwam net al iemand uit de Spoorbuurt naar mij toe. Ze vond dit een ontzettend leuk feest en vroeg zich af waarom we dat niet vaker in de buurt doen. Maar of het feest een vervolg krijgt, blijft de vraag. We moeten de middag eerst evalueren. Want ondanks dat we met veertien mensen waren, was het erg veel werk. Ik ben voornamelijk bezig geweest met het binnenhalen van het geld. Ik denk dat we zo’n beetje quitte spelen.

‘Misschien kan het grand-café het hele jaar door een ontmoetingsplek voor de bewoners worden.’

Entertainer

‘Het kan niet op, op de Limos’, schalt Eduard van Gestél door de luidsprekers. De bebrilde rasentertainer praat, getogen in een clownesk kostuum, de middag aan elkaar. ‘Ik vind het wel een beetje spijtig dat ik hier niet woon. Het is hier zo mooi. Ik kom uit Nijmegen, maar ik woon nu in Elst. Dat vind ik wel een beetje sneu voor mijzelf.

‘Ik moet het feest in goede banen leiden. Dat doe ik wel vaker, want waar een feest is, daar ben ik. De hoge opkomst verrast mij. Oudere en jongere mensen, het is een bont gezelschap. Het is erg gezellig met voor elk wat wils. De mensen stralen als ik een klein moment van positief contact met ze heb.’

Rondleiding

Karolien Andela van het gemeentelijk informatiecentrum Open Huis verzorgt iedere eerste zondag van de maand rondleidingen over het Limosterrein. Ook tijdens het buurtfeest had ze de microfoon in de handen en gaf ze belangstellenden informatie over de geschiedenis en de architectuur van het stadslandgoed.

‘Naar honderd jaar aanwezigheid van de militairen ging de kazerne in 1995 dicht. Daarmee kwam een einde aan 2000 jaar militaire geschiedenis in Nijmegen. Het gebouwtje waar nu het informatiecentrum in zit, was vroeger de keuken en ketelcentrum. Maar in oorlogstijd werden daar de Russen afgeluisterd. Hierachter op de open plek lag het hospitaal dat in 1992 werd gesloopt. Dat was nu waarschijnlijk niet meer gebeurd. Nu is daar het natuurparkje van de groengroep.’

Voor de voormalige portierswoning, tegenover de studentenhuisvesting, komt volgens Andela een ‘kiss and ride plek’ voor de ouders die hun kinderen naar school brengen. ‘De overzijde moet een grasland worden met bomengroepen, waar het aangenaam moet zijn om te verpozen. Ook komen er speeltoestellen in de vorm van vliegtuigen zodat de kinderen de cultuurhistorie al vroeg meekrijgen. De woonwerkpanden op het terrein van de Prins Hendrikkazerne waren vroeger de wapenherstelkamer.’

Andela vertelt verder uitgebreid over het centraal wonen in Hof-Oost, de beukhagen in Franse geometrische stijl, het exercitieterrein in de vorm van een ‘grindbak’ voor de Generaal Snijderskazerne en de Krayenhoffkazerne. De laatste twee kazernes, overigens geheel identiek, zijn volgens Andela ontworpen door de militaire gebouwenontwerper Koolemans Beijen.

Ook vergeet ze de Spoorbuurt niet. ‘Deze buurt is in 1920 gebouwd volgens het Engelse tuinstad-idee. De buurt kreeg zijn naam omdat hier van oorsprong veel werknemers van de spoorwegen woonden.’