De Wijkwebsite voor Nijmegen-Oost

Kerstgesprek met toren Christus Koningkerk

De toren van de Christus Koningkerk (1933) is een blikvanger in Nijmegen-Oost en moet het sinds 1993 zonder zijn kerkgebouw stellen. Inmiddels heeft de toren wel zijn ranke spits weer terug. Hoogste tijd voor een kerstgesprek!

Door Reinout van den Born

Wat is uw huidige gemoedstoestand?
Sinds ik mijn spits terug heb, ben ik weer in beeld. Dat voelt goed na het verdwijnen van mijn kerkgebouw in 1993. Ik voel me redelijk senang!

Wie zijn uw helden?
De toren van Pisa, de nog af te bouwen grote toren van de Sagrada Familia in Barcelona en natuurlijk de St.-Stevens toren, hier in mijn eigen stad Nijmegen.We kunnen elkaar goed zien.

Aan wie ergert u zich?
Ik erger mij aan al die wolkenkrabbers die op steeds meer plaatsen verschijnen. Ze lijken van geen kant op traditionele torens, maar willen wel overal bovenuit steken. Horizonvervuiling vind ik ze.

Lijkt u op uw vader?
Ik ken mijn vader niet. Ikzelf heb het idee dat ik op niemand wil lijken. Ik voel me wel erg afhankelijk van anderen, misschien hebben andere torens dat ook. Toen ik na een storm in 1990 mijn spits kwijtraakte, wilde ik hem meteen terug. Het was teleurstellend om uiteindelijk 15 jaar te moeten wachten. Maar goed, hij is er weer…Ik ben de scholieren die hem hebben gemaakt er zeer dankbaar voor, evenals degenen die actie hebben gevoerd om de plaatsing ervan mogelijk te maken!

Wat is uw grootste angst?
Mijn grootste angst is in de toekomst alsnog onderuit gehaald te worden. Wat zijn uw dagdromen? Ik heb vele dagdromen. Maar een ervan is tijdens de kerst weer eens op een sprookjesachtig besneeuwd Nijmegen te kunnen uitkijken. Dat is toch wel erg lang geleden. Natuurlijk, in 2000 lag er tijdens de kerst een beetje sneeuw.Maar dat kan natuurlijk veel beter…!

Bidt u weleens?
Sinds het verdwijnen van mijn kerk niet meer. Heeft u ooit een mystieke ervaring gehad? Hoezeer mystieke ervaringen ook met het geloof in verbinding worden gebracht, ik heb ze nog nooit gehad. De meest bijzondere verschijningen zijn toch wel de vogels geweest die elke keer weer op mij zijn komen rusten, en de mensen die niet nalaten onder mij langs te lopen.

Bent u aantrekkelijk?
Waarschijnlijk wel. Anders kan ik ook niet verklaren waarom ik in 1993 de sloop van mijn kerk heb overleefd. Wat is uw definitie van geluk? Laat mij maar staan, dan komt alles goed…! Waar schaamt u zich voor? Ik schaam mij voor het complex onder mij. Ik kan aan de combinatie van een toren en zo’n gebouwstructuur maar niet wennen. Daarbij ben ik me er overigens terdege van bewust dat die gebouwen voor de gebruikers ervan wel degelijk een grote betekenis zullen hebben.

Bent u monogaam?
Ik blijf wie ik ben en ook waar ik ben. Daar kan niets en niemand iets aan doen.

Wanneer heeft u voor het laatst gehuild?
Op 8 juli 2005, toen mijn spits weer werd teruggeplaatst.

Lijkt u op uw vrienden?
Mijn vrienden zijn allemaal lange solisten die op de een of andere manier fier op hun plek blijven staan. Jongens van stavast met de vurige wens om hoog boven iedereen uit te torenen. Ja, ik lijk duidelijk op mijn vrienden!

Als u iets aan uzelf zou kunnen veranderen, wat zou dat dan zijn?
Ik zou de plek waar ik sta opnieuw inrichten zodat ik beter uit de verf kom. Maar de signalen zijn dat die mogelijkheid zich voorlopig niet zal voordoen. Ik kan dan ook niets anders doen dan gewoon blijven staan.

Wie is uw grootste liefde? Nijmegen-Oost!
Ik zou me geen betere partner kunnen voorstellen. Hier wil ik de dagen die mij nog resten doorbrengen.

Hoe moedig bent u?
Ik ben niet moedig. Hoewel ik veel onrecht om me heen zie, treed ik nooit op. Je zou kunnen zeggen dat ik weer en wind trotseer. Maar omdat ik eigenlijk niet anders kan, kun je dat nauwelijks een uiting van moed noemen. Helaas…

Van wie heeft u het meest geleerd?
Ik heb veel geleerd van de toren van Pisa. Zelfs als je zo scheef staat dat je bijna niet anders kunt dan omvallen, is er toch wel weer een uitweg. Die rode draad zie je in mijn geschiedenis ook steeds duidelijker terug.

Wat is uw grootste ondeugd? Ik kan niet nalaten mijn omgeving steeds weer te verleiden, of je dat nu wilt of niet… Het doet mij iedere dag veel plezier en helpt mij ook door de soms wat trage uren heen.

Wat is uw grootste mislukking?
Mijn grootste mislukking is dat ik het niet heb kunnen tegenhouden dat mijn kerk gesloopt werd. Ik sla me nog voor mijn kop dat ik creatiever had moeten zijn. Nu is het een gelopen koers.

Gelooft u in God?
Ik ben gecreëerd door mensen die geloven in God. Mijn naam refereert daar ook nog altijd aan. Zelf voel ik er niet zo’n binding meer mee, zeker nadat mijn kerk tegen de vlakte is gegaan.

Wat is uw devies?
Blijf gewoon staan, dan kun je de hele wereld aan!