De Wijkwebsite voor Nijmegen-Oost

Schoenendoosproject

Het Wijkcomité Oost organiseerde de tentoonstelling in het kader van het wijkenfestival Nijmegen 2000. Ineke Angenent, een van de organisatoren, vertelt dat men bij aanvang van het project, drie maanden geleden, niet meteen overladen werd met materiaal. Maar na verspreiding van een flinke hoeveelheid flyers kwamen de reacties op gang en uiteindelijk werden zo’n tweehonderd foto’s verzameld. Ook zette het Wijkcomité twee studenten audiovisuele vormgeving van de HAN, Crissy Jansen en Chantal Meijer, aan het werk. Het tweetal interviewde tal van (oud-)bewoners van de wijk. Uit de enorme hoeveelheid videomateriaal die dit opleverde, is uiteindelijk een selectie gemaakt die een mooie indruk geeft van het leven in Hunnerberg door de jaren heen.

Straatbeeld

Bij de opening van de tentoonstelling op 11 juni is het dringen geblazen voor de panelen met foto’s. Bezoekers wijzen elkaar op details en halen herinneringen op. Er is in de loop van de jaren dan ook heel wat veranderd in de wijk: op de foto’s is te zien hoe steeds meer terrein in gebruik genomen werd, hoe er opgegraven, gesloopt en opnieuw gebouwd werd. Bij het bekijken van de oudste foto’s valt weer eens op, hoe anders het straatbeeld was toen er nog nauwelijks auto’s waren. Het Trajanusplein is zelfs ternauwernood te herkennen, zo weinig verkeer valt er op een luchtfoto van het plein te bespeuren. Het begin van de twintigste eeuw is bovendien het tijdperk van de bouw van imposante villa’s voor de nieuwe welgestelden. Zo wordt voor de familie Hüffer, die in Nederlands-Indië een fortuin vergaarde, aan de Sterreschansweg Villa Salatiga gebouwd. Op de foto’s is te zien hoe het gebouw van architect Oscar Leeuw in de jaren ’50 wordt uitgebreid ten behoeve van de Broeders van Maastricht, die het pand inmiddels bewonen. Bij die uitbreiding worden niet alleen resten van een Romeinse muur, maar ook overblijfselen van een fort uit de tijd van Willem I, de zogenaamde oude Sterrenschans, ontdekt.

De beelden laten naast woonhuizen, kerken en kloosters ook bewoners van Hunnerberg zien. Jongens van het Canisius College, ooit een internaat, staan zonder uitzondering vechtend en stoeiend op de foto. Bewoners van de Pater Brugmanstraat brachten vele Koninginnedagen al koekhappend en zaklopend door. En een enkele befaamde buurtgenoot laat een paar aardige woorden over de wijk na. Godfried Bomans schrijft: ‘Ik genoot. Uit dat angstige Amsterdam was ik in een lieve stad gekomen. Een tijdje later verhuisde ik naar de Pater Brugmanstraat 45. Een gelukkig kosthuis. De straat had al zo’n geruststellende naam.’

Na het bewonderen van al die oude plaatjes is het tijd voor een wandeling door de buurt. Gilde-gids Gijs Hoogenboom vertelt dat behalve een architect ook een geestelijke bijgedragen heeft aan het ontwerp van het Canisius College. Hetzelfde geldt voor het woonhuis van de Franciscanen in de Vermeerstraat, dat in 1927 werd gebouwd voor diegenen uit de orde die betrokken waren bij de net opgerichte universiteit. De groep krijgt een uitgebreide rondleiding door een van de bewoners van het huis. Hij vertelt dat het prachtige glas-in-loodraam dat aan de straatzijde zichtbaar is, geschonken is door buurtbewoners die tijdens de oorlog in het gebouw geschuild hebben. Tot onze verrassing blijkt het raam niet de kapel, maar de bibliotheek te sieren: de kapel ligt als niet-toegankelijk voor de parochie immers niet aan de straat, maar ‘verborgen’ in het gebouw.

Helaas is er slecht nieuws voor al wie nu nieuwsgierig is geworden: de tentoonstelling is alweer voorbij. Er zijn wel plannen om de verzamelde foto’s op een CD te zetten. En wie weet welke mooie initiatieven nog uit dit project voort zullen vloeien. Er staan vast nog ergens ongeopende schoenendozen op zolder!