Buurtverhaal:

Toen en nu: jongensschool aan de Dommer van Poldersveldtweg

28 januari 2006

Nijmegen is veel veranderd in de loop der jaren en die veranderingen zullen zich blijven voordoen, ook in Nijmegen-Oost. Sommige plekjes zijn echter nog hetzelfde als, pakweg, 45 jaar geleden. Deze keer halen we herinneringen op uit 1958 met twee voormalige leerlingen uit de zesde klas van de voormalige jongensschool aan de Dommer van Poldersveldtweg, van ’t Santstraat en Acaciastraat. Zij reageerden op de oproep in ons maartnummer waarin we een oude klassenfoto plaatsten.
Door Eric Hendriks.


Guus Schipperheijn zit achter in de klas, vlak voor meester De Bruijn. Het eerste dat hij zich herinnert is de scheiding der seksen. “Wij zaten destijds op de jongensschool. De meisjesschool was hier achter en werd flink geregeerd door de nonnen.
Dit wordt beaamd door Hans Albers, die toen vooraan in de klas zat. “We mochten niet bij het hek van de meisjesschool staan, en áls we daar stonden te kijken werden we daar ook direct weggehaald!”
Religie nam toen een veel grotere rol in dan vandaag de dag. Hans: “In de klas werd in de paastijd elke dag gevraagd wie er naar de kerk was geweest en dit werd nauwgezet per klas bijgehouden, het leek wel een wedstrijd! Guus doet ook nog een duit in het zakje. “Ik herinner me nog heel goed de oefeningen die we voor de Heilige Communie in de Christus Koningkerk deden. Deze kerk stond tegenover de school. Vooral het knielen en weer opstaan van de meisjes was natuurlijk fascinerend. En als je met Pasen niet elke dag een askruisje op je voorhoofd had… nou berg je dan maar!”
Verbazend was om te horen dat toen al vroeg gerookt werd. In de pauze werd daar al stiekem mee geëxperimenteerd. Guus herinnert het zich nog goed. “Omdat we niet altijd aan tabak konden komen zochten we naar vervangers. Zo gebruikten we als tabak het houtwol dat als restant van het punten slijpen overbleef. Ik herinner me ook dat de pakjes sigaretten toen van dik karton gemaakt waren. Wij knipten die dan doormidden en gingen daarmee in de pauze kaarten.”

De gedachten aan onderwerpen als schooldokter en schooltandarts zijn nog bijzonder levend.
“Ik zie nog die grijze tandartswagen staan, alleen bij het aanzien daarvan deden we het al in onze broek” aldus Guus. In die tijd was er nog niet veel gemotoriseerd verkeer. “Er was een leraar die had een scooter, zo’n Lambretta. Dat was echt geweldig. Er ontstonden hele vechtpartijen wie mocht vragen of ie een stukje mee mocht rijden na school!”




Nijmegen-Oost nu.Het is koninginnedag 2003. Een sombere regenachtige dag. Voor mij ligt het appartementencomplex “Acacia” dat bestaat uit 48 seniorenwoningen. Enkele bewoners hebben de vlag uitgehangen. Het is eigendom van Standvast wonen en biedt woonruimte aan mensen van 55 jaar of ouder. Niets herinnert nog aan de school die hier ooit stond. Aan de overkant van de straat is de Christus Koning kerk verdwenen. Ervoor in de plaats kwamen seniorenappartementen en een supermarkt. Gelukkig is hier nog wel een tastbare herinnering te zien: de toren van de kerk pronkt nog steeds hoog boven de huizen uit en vormt een markant onderdeel van de wijk. Ook de naam van de nabijgelegen bushalte herdenkt de voormalige kerk.
De verkeersdrukte is natuurlijk niet meer vergelijkbaar met 1958. Vooral op zaterdagen is het erg druk en zijn er eigenlijk onvoldoende parkeerplaatsen voor het winkelende publiek. De twee buslijnen die beiden vier keer per uur door de van ’t Santstraat gaan maken het er niet beter op.  
Het blijft echter een gezellige straat waarin veel te zien en te beleven is.

Reacties

Bekijk alle verhalen in je buurt »